یه بارم سر کلاس حدیقه  علیرضا برگشت گفت شعر تر، سرود عاشقانه ی شادمانه ی شاعرست که مورد توجه معشوق واقع شده است، چه لطف و چه قهر.

 هرچند علیرضا گهگاه چرند هم زیاد میگوید اما آنقدر این شعر تر را دوست داشتم که دلم نیامد هیچوقت پی اش را بگیرم ببینم درست گفته و واقعن شعر تر، همچین کانسپتی است یا نه. ترسیدم. برای همین است که هنوز جزوه ی حدیقه روی میزم افتاده با تاریخ یازده اردی بهشت نود و یک.

/ 0 نظر / 15 بازدید